Człowiek z natury jest zwierzęciem bardzo inteligentnym (choć jak włączę TVP to zaczynam nabierać zajebistych wątpliwości) ale też wielce leniwym oraz straszliwie chciwym. Dzięki tym cechom wymyślił roboty odkurzające. Urządzenia te same mają odkurzyć cały dom a ty w tym czasie możesz… no właśnie, co? Najlepiej byłoby wyjść z domu i nie przeszkadzać (zupełnie tak samo, jak żona bierze się za sprzątanie). Wydaje się więc, że taki odkurzacz to zbawienie dla zapracowanych kobiet (tak samo jak pralka, zmywarka itp.).

Jeśli się temu bliżej przyjrzeć, to zaraz wychodzą niedociągnięcia, których ludzka inteligencja popychana przez chciwość, nie ogarnęła. Najbardziej popularne mieszkania to nie jedynie cztery ściany ale także przeróżne meble. Meble mają tę cechę, ze stoją na podłodze. A jak stoją na podłodze to stanowią przeszkodę dla odkurzacza. Oczywiście to nie jest problem dla tego zmyślnego urządzenia. Komputerek jaki ma toto w swoich bebechach potrafi zmapować pomieszczenie i ustalić taką trasę, żeby w jak najwięcej zakamarków się dostać. Brawo! Ale to nie wystarcza. Odkurzacz ma swoje gabaryty i wszędzie jednak nie wjedzie. Na przykład krzesła, które zazwyczaj stoją wokół stołu mają nogi, których rozstawienie może być przeszkodą nie do przebycia. Trzeba je odpowiednio poustawiać, żeby ten mały „ssak” wjechał też pod stół i dokładnie tam posprzątał. Inną przeszkodą, jak się okazało nie do pokonania, są firanki i zasłony. Zwłaszcza, jeśli sięgają do samej podłogi. Nie wiem czy te roboty się ich boją? W każdym razie je też trzeba pousuwać z drogi, bo odkurzacz nie dojedzie do samego okna czy ściany. Kolejny przykład mebla, który nie lubi zautomatyzowanych odkurzaczy to fotele biurowe – te na kółkach. Zajmują strasznie dużą powierzchnię na podłodze skutecznie blokują np. wjazd pod biurko. Cóż, jeśli ktoś nie projektował mieszkania pod użytkowanie takiego odkurzacza (wszystkie meble podwieszane 🙂 ) to musi najpierw mieszkanie do odkurzania przygotować. Trzeba pousuwać przeszkody (najlepiej wynieść do pomieszczenia, które nie będzie sprzątane albo będzie sprzątane osobno). Kilkanaście minut i gotowe. Teraz w końcu możesz odpalić robota.

I wtedy zaczyna się frajda. Obserwując jak to ustrojstwo jeździ i omija przeszkody czuję się, jakbym brał udział w filmie przyrodniczym Davida Attenborough. Tylko głosu Krystyny Czubówny brakuje. Odkurzenie całego mieszkania (około 50m2 odkrytych podłóg) zajmuje prawie godzinę. Potem jeszcze tylko ponownie poustawiać powynoszone meble – i odkurzanie zakończone. Teraz tylko jeszcze pozbyć się kurzu z tego malutkiego pojemniczka, wyczyścić filtr i sam pojemnik (ostatnio wziąłem się na sposób i zwykłym odkurzaczem „wysysam” z pojemnika nazbierany syf i nie trzeba nic myć :-D). Dwie godziny jak nic wyjęte z życiorysu (a więcej jeśli jeszcze było mopowane). Miało być łatwiej, prościej, szybciej… a wyszło jak zwykle. Człowiek jeszcze więcej musi się narobić. Ale frajda z gapienia się na ten jeżdżący talerz – bezcenna. 🙂

Gdyby nie to, że można go puścić do pojedynczego pomieszczenia czy wyznaczyć strefę do odkurzenia – byłoby to bez sensu. Rozsypie ci się coś w kuchni – puszczasz robota i po sprawie. Codziennie masz pełno kłaków na podłodze w łazience (ach te dziewczyny z długimi włosami) – robot sobie z tym poradzi w kilka minut. Ale drzwi i tak trzeba mu otworzyć.

Czy ma więc to sens? Cholera, chyba jednak ma. Najważniejsza zaleta, nie biegasz z huczącą rurą po mieszkaniu. Leżysz i patrzysz, jak robocik sam śmiga po podłodze wciągając kurz. Tylko zamiast tego biegania z rurą musisz zrobić coś innego – poogarniać przeszkody. Z drugiej strony nie potrzeba za każdym razem puszczać robota na pełne sprzątanie. Wystarczy raz na jakiś czas zorganizować gruntowne odkurzanie częściej robić sprzątanie na zasadzie „gdzie sięgnie”. I tak od czasu do czasu musisz wziąć rurę w swe czcigodne ręce i powtykać ją tam, gdzie robot nie wlezie. Tak więc robot nie zastąpi normalnego odkurzacza. Jedynie znacznie ograniczy konieczność jego użycia.